فصل پانزدهم : حجر الاسود حجر الاسود نشانه‌اى است براى مردم . طواف را از آنجا شروع مىكنند ، و آن واسطه‌اى است ميان خداوند و بندگانش در رسيدن و پيوستن و دوستى و خوشنودى او ، و آن به منزلهء دست راست مولايى است كه بنده‌اش به سويش بازگشته يا ديگرى كه به او پناهنده شده و به يكديگر دست مىدهند و آن جايگاه پيمان‌هاى بندگان است و نيست مگر رمزى براى بزرگى و عظمت حضرت پروردگار متعال ، و دست سائيدن و بوسيدن آن به منزلهء بوسيدن دست حضرت پروردگار تبارك و تعالى است ، و همانا از راه‌هاى دور به درگاه او جمع شده‌اند و آمرزش گناهان و بر آمدن حاجات و نيازهاى خود را از حضرتش خواستار مىشوند . واضح است كه مقام حضرتش بلند و برتر و متعالى و مقدس و منزه است از اينكه به دارا بودن دست واعضا و جوارح توصيف شود و مثل اينكه دست خداوندى فرود آمده و فرود آمدن آن به